GO Rock 2010 - program 3 - 5 grudnia, MDK Stalowa Wola
Bilet jednodniowy - 15 zł
Karnet trzydniowy - 30 zł
3 grudnia (piątek)
17.30 - "Last Days" reż. G. Van Sant
Film reżysera dwukrotnie nominowanego do Oscara, Zdobywcy Złotej Palmy Gusa Van Santa (m.in. "Buntownik z wyboru", "Słoń", "Obywatel Milk")
"Last Days" to próba rekonstrukcji ostatnich dni ikony muzyki grunge, lidera triumfującej w latach 90. grupy Nirvana, Kurta Cobaina. Próba, ponieważ nigdy do końca nie wyjaśniono okoliczności jego samobójczej śmierci. Bohater filmu, Blake (Michael Pitt) ucieka od rzeczywistości. Męczą go zarówno zwykłe obowiązki dni codziennego, jak i kontakty z ludźmi, nawet z własnymi przyjaciółmi. Sława okazuje się zbyt przytłaczającym ciężarem dla introwertycznego Blake'a. Film przybliża nam niespokojną osobowość genialnego muzyka, dożywającego swych ostatnich dni.
Kim Nowak powstał w 2008 roku w składzie: Michał Sobolewski, Bartek Waglewski, Piotr Waglewski.
14 maja ukazał się debiutancki album zatytułowany "Kim Nowak".
Nazwa odnosi sie do lat 60., tęsknoty za nagrywaniem płyt na żywo bez produkcyjnych fajerwerków. Bracia Waglewscy, zafascynowani hiphopem, wracali (co znamienne dla lat 90.) do zespołów o korzeniach w muzyce punkowej, garażowej: Bad Brains, Fugazi, Sonic Youth czy Morphine. Pierwsze zespoły Waglewskich to właśnie muzyka punkowa. Chociaż często dawali upust swoim fascynacjom, chociażby na koncertach projektu Tworzywo, dopiero niedawno udało im się znaleźć gitarzystę, który ma podobne sentymenty i tęskonoty. Michał Sobolewski to znawca muzyki lat 60., zafascynowany brudnym, mocnym brzmieniem gitar z płyt Jimiego Hendrixa, Black Sabbath, Ten Years After czy mniej znanych Toad, 13th Floor Elevators.
Zachowując energię z prób, zespół w składzie bębny, gitara, bas zarejestrował pierwszą płytę "Kim Nowak" w sierpniu 2009 roku. To płyta grana na żywo, bez użycia komputerów, gdzie wszystkie brudy zostały pozostawione celowo. Rify gitarowe, często odnoszące sie do klasyki gatunku, współgrają z punkową, garażową sekcją rytmiczną. Teksty, często wykrzykiwane, opowiadają o śmierci, przemijaniu (Pistolet, Biegnij, Urodziny, Spacer), morderstwie (Nóż), niedojrzałości (Sierpień), emocjach (AAA!, Rekin), prawdziwej miłości (King Kong!). Kim Nowak to dwanaście "popsutych piosenek", przesterowanych, brudnych, od których "Popłynie wrzątek i pęknie serce, wysiądzie prąd w całym mieście".
20.00 - "Roskilde" reż. Ulrik Wivel
Film dokumentalny o kultowym duńskim festiwalu muzycznym Roskilde.
Roskilde Festival to muzyczna impreza cykliczna, jeden z największych festiwali muzyki rockowej o charakterze międzynarodowym odbywający się w pobliżu duńskiej miejscowości Roskilde. Jest festiwalem niezależnym i niekomercyjnym organizowanym przez The Roskilde Festival Charity Society. Pierwszy odbył się w 1971 i wystąpiły w nim 32 zespoły, głównie z Danii. W 2005 liczba zespołów przekroczyła 150, a wśród nich można było znaleźć wielkie gwiazdy światowego rocka.
Film jest pokazywany dzięki współpracy z Duńskim Instytutem Kultury, Ambasadą Duńską, Danish Film Institute oraz Danish Arts Agency.
Po głośnym sukcesie pierwszej płyty zespołu Paristetris w 2009 roku nadszedł czas na drugi album zatytułowany "Honey Darlin". Większość materiału została nagrana w Buenos Aires
w lutym 2010 roku, gdy grupa jeździła z koncertami po Argentynie i Brazylii (Rio, Sao Paulo
i Sao Carlos). Po powrocie z podróży Paristetris zagrali kilka prapremierowych koncertów
w Warszawie i na Islandii.
Zmiksowania (a po części również współprodukcji) podjął się Brytyjczyk Eddie Stevens, były klawiszowiec Moloko, obecny menadżer koncertowy Roisin Murphy i aranżer jej utworów. Eddie sprawił, że brzmienie Paristetris jest jeszcze bardziej złożone, choć pazur, który charakteryzował zespół, zachował ostrość. Pod względem brzmienia, płyta Honey Darlin’ nadawać się będzie zarówno do głośników domowych jak i do kolumn w najmroczniejszych klubach Londynu. Uderzy jak młot, mocno i skutecznie.
Nie wszystkie utwory będą walić po głowie, Paristetris zachował typową dla siebie różnorodność. Na albumie są trzy ballady o niezwykłym pięknie, porównywalnym do dzieł Toma Waitsa, Angelo Badalamentiego czy Kate Bush.
"Honey Darlin" ujrzała światło dzienne 30 października 2010 roku (oficyna Lado ABC),
a 13 listopada Patistetris ruszyło w trasę po Polsce. Do większości utworów gotowe są już wideoklipy, w tym animacja do piosenki Sponge. Album będzie wydany w dwóch formatach: jako standardowa płyta CD z wkładką oraz w wersji limitowanej z książeczką zawierającą zdjęcia Tomasza Dubiela dokumentujące argentyńsko-brazylijską trasę grupy.
Przyszły rok będzie dla Paristetris pracowity. Zespół planuje grać koncerty w różnych miastach Europy i na festiwalach (między innymi Primavera).
D4D to muzyczna i performerska grupa założona przez czwórkę przyjaciół z Trójmiasta. Zespół ów wykorzystuje różne gatunki muzyczne, aby tworzyć z nich swój własny język muzyczno- wizualny, a jedynym akceptowalnym aksjomatem w ich działaniu jest zmiana. Nieustanne przeobrażenia stylów muzycznych, wizerunku scenicznego, informacji podawanych na własny temat obrazują pełną swobodę artystycznej wypowiedzi grupy, skutecznie wymykającej się jednoznacznym próbom jej zaszufladkowania.
D4D powstał w 2004 roku i ma na swoim koncie kilka wydawnictw muzycznych i multimedialnych: "Silver Ballads" (Zgniłe Mięso, 2005), "Dick Back In Town Ep" (Dickie Dreams, 2006), "Grey Album" (Dickie Dreams, 2008), "The Legendary Dick4Dick 2004-2009" (Mystic, 2009), "Summer Remains" (Mystic 2009). Zespół zagrał ponad 250 wspaniale przyjętych koncertów na terenie całej Europy, zagrał na większości liczących się krajowych festiwalach, brał udział w wielu sesjach zdjęciowych współpracując z najlepszymi fotografami, pojawił się na okładkach kilku czasopism.
Zespół zdobywał nagrody i był nominowany w wielu kategoriach przez takie magazyny jak Aktivist (Nocne Marki 2006- Zespół Roku), Gazeta Wyborcza, Elle, Pulp, Yach Film Fest. Zespół został wybrany na szturmową kapelę promującą kompilację polskiej sceny muzycznej Play: Shortcut To Polish Music 2008, przygotowanej do promocji za granicą. Muzycy zagrali też epizod w filmie 'Moja Krew' w reż. M. Wrony, oraz przyczynili się do powstania komiksu o D4D autorstwa J.Rebelki 'Dick4Dick: Harem Zordaxa 2009'. W 2009 r. grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Mystic, dystrybuującą już wcześniej płytę 'Grey Album'.
Pink Freud, założony w 1998 roku przez Wojtka Mazolewskiego, to jeden
z najoryginalniejszych głosów we współczesnym jazzie i nie tylko. Zespół przyczynił się do zmiany generacyjnej na polskiej scenie jazzowej i do otworzenia rynku wydawniczego na siłę muzyki niezależnej. Formacja przedefiniowała jazzową kompozycję dla pożytku nowoczesnej i wymagającej publiczności.
Ostatnim albumem studyjnym grupy był „PUNK FREUD”, który odniósł duży sukces artystyczny i komercyjny. W recenzjach można znaleźć opinie:
"to muzyka radykalna (...), jazz z najwyższej półki" - Piotr Iwicki, Gazeta Wyborcza,
"Z nadziei polskiego jazzu Pink Freud zmieniają się w jego główną siłę" - Jacek Skolimowski, Przekrój.
Opinie dziennikarzy potwierdziła publiczność podczas niezliczonych koncertów
w kraju i zagranicą (Meksyk, Chile, Argentyna, Peru, Maroko, Niemcy, Austria, Francja, Portugalia,Włochy, Węgry, Słowenia, Słowacja, Czechy, Ukraina). W 2008 i 2009 roku Pink Freud został wybrany najlepszym zespołem elektrycznego jazzu w ankiecie Jazz Top 2007 miesięcznika Jazz Forum. Zespół odebrał też nagrodę Jazzowego Oscara, przyznawaną przez Stowarzyszenie Melomani.
Pink Freud został też doceniony za teledyski, w 2005 roku otrzymał Yacha w kategorii "„"Inna Energia" za teledysk do utworu "Come as you are". W 2007 roku zespół zdobył Grand Prix festiawalu Yach Film za teledysk do utworu "Dziwny jest ten Kraj" otwierający album "PUNK FREUD" oraz nagrodę na festiwalu Northernwave w Islandii.
Spięty, czyli Hubert Dobaczewski - wokalista i gitarzysta jednego z najlepszych i uznanych zespołów alternatywnych Lao Che.
Antyszanty to niezwykła opowieść, utrzymana w szantowo-knajpianym klimacie, gdzie
eklektyczna muzyka łączy miejski folk z a'la kraftwerkową elektroniką, a wieloznaczne,
nasączone morzem, erotyką i alkoholem teksty, żartobliwe i tragiczne zarazem,
prawią o życiu i śmierci.
Na koncertach Spięty występuje solo, obsługując wszystkie instrumenty w tym: gitarę, banjo,
instrumenty perkusyjne, efekty oraz automat perkusyjny. Ponadto oczywiście jest wokalistą.
Wytęp to swoisty "one man show", który całkowicie pochłania widza na każdej możliwej
płaszczyźnie. To połączenie monodramu, performancu, kabaretu i recitalu.
20.00 - ogłoszenie wyników konkursu
Organizator festiwalu:
GO Rock 2010 MDK Stalowa Wola
ul. 1-go sierpnia 9
  ;37-450 Stalowa Wola
GO Rock Festiwal - MDK Stalowa Wola Projekt i wykonanie strony: Stalowka.NET